เกมเศรษฐี

บอร์ดเกมที่ผมชอบเล่นมาตั้งแต่เด็กจนโตคือ Monopoly

คนส่วนมากเบื่อเกม Monopoly เพราะคิดว่ามันยืดยาดอะไรเบอร์นั้น แต่สาเหตุเกิดจากการเล่นผิดวิธี ไม่ว่าจะด้วยการเล่นเวอร์ชั่นก๊อบปี้ (“เกมเศรษฐี 2000”) หรือการไม่ยอมใช้กติกามาตรฐาน

กติกาของ Monopoly มีส่วนสำคัญสองส่วน คือระบบประมูล และอุปทานที่มีจำกัด ระบบประมูลเป็นการบังคับซื้อที่ดิน ถ้าผู้เล่นเดินไปตกช่องที่ยังไม่มีเจ้าของ แล้วไม่ซื้อ ที่ดินแปลงนั้นจะออกขายทอดตลาดโดยอัตโนมัติ ทุกคนจะเข้าสู่เวทีประลองยุทธ์อันเหี้ยมโหด ทั้งฮั้ว ปั่นราคา ขวางคลอง ช้อนไว้ขายต่อ ตามครรลองทุนนิยม

ส่วนที่สองคือเงิน บ้าน โรงแรมที่มีจำกัด ซึ่งช่วยเร่งให้ผู้เล่นแข่งกันรีบสร้าง ถ้าช้าไป โฉนดเปล่าที่ถือทั้งหมดจะไร้ประโยชน์ เมื่อรวมกันแล้ว กติกาสองส่วนนี้เป็นเครื่องยนต์ที่ขับให้เกมวิ่งไปข้างหน้า แล้วกฎนอกเหนือจากนี้ เช่นค่าเช่าและการจำนอง ก็แค่ช่วยเร่งให้คนที่รวยอยู่แล้วรวยมากขึ้น จากการผูกขาดทรัพยากรในเกม

เล่นตามกติกาแบบนี้ ไม่เกิน 1:30 ชม. ก็จบ ถ้าไปเอากฎออก บางคนให้กู้เงินแบงก์ได้ด้วย พลวัตของเกมมันก็ผิด กลายเป็นเกมทอยเต๋าเดินไปเรื่อยๆ